முதல் நாள்
பிரைம் (Prime)
நவம்பர் மாதத்தின் இறுதியில், ஓர் அழகான காலை நேரம். முந்தைய இரவில் சிறிதளவு பனிப்பொழிவு ஏற்பட்டிருந்தது. பூமியின் மேற்பரப்பில் மூன்று விரல் உயரத்திற்கும் அதிகமில்லாத மெல்லிய பனிப்படலம் போர்த்தியிருந்தது.
இருள் இன்னும் முழுமையாக விலகாத அதிகாலை நேரத்தில், லாட்ஸ் வழிபாட்டிற்குப் பிறகு, பள்ளத்தாக்கில் இருந்த ஒரு சிறிய கிராமத்தில் நாங்கள் திருப்பலி கேட்டோம். பின்னர் சூரியன் மெதுவாக உதயமாகத் தொடங்கியபோது, மலையை நோக்கிப் பயணத்தைத் தொடங்கினோம்.
மலையைச் சுற்றி வளைந்து சென்ற செங்குத்தான பாதையில் நாங்கள் மிகவும் சிரமப்பட்டு மேலேறிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது அந்த மடாலயம் என் கண்களுக்குத் தென்பட்டது.
அந்த மடாலயத்தைச் சுற்றிலும் அமைந்திருந்த மதில்கள் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தவில்லை. ஏனெனில் கிறிஸ்தவ உலகின் பல பகுதிகளிலும் இதுபோன்ற மதில்களை நான் பார்த்திருந்தேன்.
ஆனால் பின்னர் 'எடிஃபிசியம்' (Aedificium) என்று நான் அறிந்துகொண்ட அந்தப் பிரம்மாண்டமான கட்டடம் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.
அது எட்டு பக்கங்களைக் கொண்ட ஓர் அமைப்பாக இருந்தது. தொலைவிலிருந்து பார்க்கும்போது அது நான்கு பக்கங்களைக் கொண்ட சதுரக் கட்டடம் போலத் தோன்றியது. அந்தச் சதுர வடிவம், இறைவனின் நகரத்தின் உறுதியையும் யாராலும் வெல்ல முடியாத பாதுகாப்பையும் குறிக்கும் ஒரு முழுமையான வடிவமாகக் கருதப்பட்டது.
அந்தக் கட்டடத்தின் தெற்குப் பக்கங்கள் மடாலயத்தின் சமவெளிப் பகுதியில் அமைந்திருந்தன. ஆனால் வடக்குப் பக்கங்கள் செங்குத்தான மலைச்சரிவிலிருந்து இயற்கையாகவே வளர்ந்து வந்தவை போலத் தோன்றின. அவை அந்தப் பாறைகளுடன் ஒன்றிணைந்திருந்தன.
சில இடங்களில் கீழிருந்து பார்க்கும்போது, அந்தப் பாறை மலையே வானத்தை நோக்கி உயர்ந்து செல்வது போலத் தோன்றியது. பாறையின் அதே நிறத்திலும் அதே பொருளாலும் அமைந்திருந்த அந்த அமைப்பு, ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் கோட்டையாகவும் உயரமான கோபுரமாகவும் மாறியது.
பூமியையும் வானத்தையும் நன்கு அறிந்திருந்த ராட்சதர்கள் இந்தக் கட்டடத்தை உருவாக்கியிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.
அந்தக் கட்டடத்தில் மூன்று வரிசைகளாக ஜன்னல்கள் அமைந்திருந்தன. அவை அதன் உயரத்தில் ஒரு மும்மையான ஒழுங்கை வெளிப்படுத்தின. பூமியில் நான்கு பக்கங்களைக் கொண்ட சதுரமாக இருந்த அந்தக் கட்டடம், ஆன்மிக அடிப்படையில் வானத்தை நோக்கி முக்கோண வடிவத்தைப் பெற்றிருப்பது போலத் தோன்றியது.
நாங்கள் இன்னும் அருகில் சென்றபோதுதான் அதன் உண்மையான கட்டட அமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.
அந்த நாற்கர வடிவக் கட்டடத்தின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் ஏழு பக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு கோபுரம் அமைந்திருந்தது. அந்தக் கோபுரங்களின் வெளிப்புறத்தில் ஐந்து பக்கங்கள் மட்டுமே நமக்குத் தெரிந்தன.
இவ்வாறு பெரிய எண்கோணக் கட்டடத்தின் எட்டு பக்கங்களில் நான்கு பக்கங்கள் ஒவ்வொன்றும் சிறிய ஏழுகோணக் கோபுரங்களை உருவாக்கின. ஆனால் வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது அவை ஐந்து பக்கங்களைக் கொண்ட கட்டடங்களாகத் தோன்றின.
இவ்வாறு பல புனித எண்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து ஓர் அற்புதமான ஒற்றுமையை உருவாக்கியிருந்தன. ஒவ்வொரு எண்ணும் ஒரு நுட்பமான ஆன்மிகப் பொருளை வெளிப்படுத்துவதாக இருந்தது.
எட்டு என்பது முழுமையின் எண்ணாகும். குறிப்பாக நான்கு பக்கங்களைக் கொண்ட வடிவத்தின் முழுமையைக் குறிக்கிறது.
நான்கு என்பது நான்கு நற்செய்தி நூல்களைக் குறிக்கிறது.
ஐந்து என்பது உலகின் ஐந்து மண்டலங்களைக் குறிக்கிறது.
ஏழு என்பது பரிசுத்த ஆவியின் ஏழு அருள்களைக் குறிக்கிறது.
அந்தக் கட்டடத்தின் பிரம்மாண்டமும் வடிவமைப்பும் தெற்கு இத்தாலியில் நான் பின்னர் காணவிருந்த காஸ்டெல் உர்சினோ அல்லது காஸ்டெல் டெல் மொந்தே போன்ற கோட்டைகளை நினைவுபடுத்தின.
ஆனால் இந்த மடாலயம் அமைந்திருந்த இடம் மிகவும் அணுக முடியாததாக இருந்தது. அதனால் அந்தக் கோட்டைகளைவிட இது அதிகமான அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது.
அந்தக் கட்டடத்தை நோக்கிப் படிப்படியாக நெருங்கும் பயணிகளின் மனதில் ஒருவித அச்சத்தையும் பிரமிப்பையும் உருவாக்கும் ஆற்றல் அதற்கு இருந்தது.
அன்று குளிர்காலத்தின் மிகவும் தெளிவான காலை நேரமாக இருந்தது எங்களுடைய அதிர்ஷ்டம். ஏனெனில் புயல் வீசும் நாட்களில் அந்தக் கட்டடம் எப்படித் தோற்றமளிக்கும் என்பதை நான் முதலில் பார்த்திருக்கவில்லை.
எப்படியிருந்தாலும், அந்தக் கட்டடம் எனக்கு மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தவில்லை என்பதைச் சொல்ல வேண்டும். மாறாக, ஒருவித அச்சமும் நுட்பமான மனக்கலக்கமும் என்னுள் உருவாயின.
இவை அனைத்தும் எனது இளமையான மனத்தில் தோன்றிய கற்பனைகள் அல்ல என்பது இறைவனுக்குத் தெரியும். அந்தக் கட்டடத்தின் கற்களில் ஏதோ உறுதியான தீய அறிகுறிகள் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதை நான் சரியாகவே உணர்ந்திருந்தேன்.
ராட்சதர்கள் அந்தக் கட்டடத்தை உருவாக்கத் தொடங்கிய நாளிலிருந்தே அந்த அறிகுறிகள் அங்கே இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் மடாலயத் துறவிகள் தங்களுடைய தவறான நம்பிக்கையின் காரணமாக, இறைவனின் வார்த்தையைப் பாதுகாப்பதற்காக இந்தக் கட்டடத்தைப் புனிதப்படுத்தத் துணிந்திருந்தனர்.
எங்கள் சிறிய கோவேறு கழுதைகள் மலையின் கடைசி வளைவான பாதையில் மிகவும் சிரமப்பட்டு மேலேறின.
அந்த இடத்தில் பிரதான பாதை மூன்று வழிகளாகப் பிரிந்தது. அதாவது, ஒரு முக்கியப் பாதையிலிருந்து இரண்டு பக்கவாட்டுப் பாதைகள் பிரிந்து சென்றன.
அப்போது எனது ஆசிரியர் சிறிது நேரம் நின்றார். அவர் சுற்றிலும் கவனமாகப் பார்த்தார்.
சாலையின் இருபுறங்களையும், நாங்கள் வந்த பாதையையும், எங்களுக்கு மேலே இருந்த பகுதியையும் ஆராய்ந்தார்.
அங்கே ஒரு குறுகிய தூரத்திற்கு வரிசையாக வளர்ந்திருந்த பசுமையான பைன் மரங்கள் இயற்கையான கூரையைப் போல அமைந்திருந்தன. அவற்றின் மீது வெண்மையான பனி படர்ந்திருந்தது.
அவற்றைப் பார்த்துவிட்டு அவர் கூறினார்:
"இது ஒரு செல்வச் செழிப்பான மடாலயம். பொதுமக்கள் முன்னிலையில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகளில் மடாலயத் தலைவர் தனது செல்வாக்கையும் ஆடம்பரத்தையும் வெளிப்படுத்த விரும்புகிறார்."
அவர் வழக்கத்திற்கு மாறான கருத்துகளை அடிக்கடி கூறுவதைக் கேட்டு நான் பழகியிருந்ததால், அவரிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை.
மேலும், நாங்கள் இன்னும் சிறிது தூரம் சென்றபோது சில சத்தங்கள் கேட்டன. அடுத்த வளைவை அடைந்தபோது, பதற்றத்துடன் இருந்த துறவியர்களும் பணியாளர்களும் அடங்கிய ஒரு கூட்டம் எங்கள் முன்னால் தோன்றியது.
அவர்களில் ஒருவர் எங்களைக் கண்டதும் மிகுந்த மரியாதையுடன் எங்களை நோக்கி வந்தார்.
"ஐயா, உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறோம். நீங்கள் யார் என்பதை நான் ஊகித்துச் சொல்வதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட வேண்டாம். ஏனெனில் உங்களுடைய வருகையைப் பற்றி ஏற்கெனவே எங்களுக்குத் தகவல் கிடைத்துள்ளது.
நான் வராஜினைச் சேர்ந்த ரெமிஜியோ. இந்த மடாலயத்தின் உணவுப் பொருள் மற்றும் சேமிப்புப் பொறுப்பாளர் (Cellarer).
நீங்கள் பாஸ்கர்வில்லேவைச் சேர்ந்த சகோதரர் வில்லியம் என்று நான் நம்புகிறேன். அப்படியானால், உங்களுடைய வருகையை மடாலயத் தலைவரிடம் உடனடியாகத் தெரிவிக்க வேண்டும்."
பின்னர் தன்னுடன் வந்திருந்த ஒருவரைப் பார்த்து அவர் கட்டளையிட்டார்:
"நீ மேலே சென்று, நமது விருந்தினர் மடாலயத்தின் மதில்களுக்குள் நுழையப் போகிறார் என்பதை அவர்களிடம் தெரிவி."
எனது ஆசிரியர் பணிவுடன் பதிலளித்தார்:
"சகோதரர் உணவுப் பொறுப்பாளரே, உங்களுக்கு நன்றி. என்னை வரவேற்பதற்காக நீங்கள் உங்களுடைய தேடுதல் பணியை இடைநிறுத்தியிருக்கிறீர்கள். அதற்காக உங்கள் மரியாதையை நான் மேலும் பாராட்டுகிறேன்.
ஆனால் கவலைப்பட வேண்டாம். அந்தக் குதிரை இந்தப் பாதையில்தான் வந்திருக்கிறது. பின்னர் வலதுபுறம் செல்லும் பாதையில் திரும்பியிருக்கிறது.
அது வெகுதூரம் சென்றிருக்க முடியாது. ஏனெனில் அந்தப் பாதையின் முடிவில் இருக்கும் சாணக் குவியலை அடைந்ததும் அது நின்றுவிடும்.
அந்தக் குதிரை மிகவும் புத்திசாலியானது. எனவே, அங்கிருக்கும் செங்குத்தான பள்ளத்தாக்கில் அது தானாகவே இறங்கிச் செல்லாது."
உணவுப் பொறுப்பாளர் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார்:
"அந்தக் குதிரையை நீங்கள் எப்போது பார்த்தீர்கள்?"
வில்லியம் என்னை நோக்கித் திரும்பி, கேலியும் புன்னகையும் கலந்த பார்வையுடன் கூறினார்:
"நாங்கள் அந்தக் குதிரையைப் பார்க்கவே இல்லையே, அட்சோ! அப்படித்தானே?"
பின்னர் அவர் தொடர்ந்தார்:
"நீங்கள் புருனெல்லஸ் என்ற குதிரையைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றால், நான் சொன்ன இடத்தில்தான் அது இருக்க முடியும்."
உணவுப் பொறுப்பாளர் சிறிது நேரம் தயங்கினார்.
அவர் முதலில் வில்லியத்தைப் பார்த்தார். பின்னர் பாதையைப் பார்த்தார். இறுதியாக ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார்:
"புருனெல்லஸா? அந்தக் குதிரையின் பெயர் புருனெல்லஸ் என்று உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?"
"வாருங்கள், வாருங்கள்!" என்று வில்லியம் கூறினார். "நீங்கள் தேடிக்கொண்டிருப்பது புருனெல்லஸ் என்ற குதிரையைத்தான் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அது மடாலயத் தலைவருக்குப் பிடித்தமான குதிரை. அதன் உயரம் பதினைந்து ஹேண்ட்ஸ் (குதிரையின் உயரத்தை அளக்கும் பழைய அளவீடு). உங்கள் குதிரை லாயத்தில் உள்ள குதிரைகளிலேயே அதுதான் மிகவும் வேகமானது. அதன் உடல் கருமை நிறத்தில் இருக்கும். அடர்த்தியான நீண்ட வால் கொண்டது. சிறிய வட்டமான குளம்புகளைக் கொண்டது. ஆனால் அதன் நடை மிகவும் சீரானது. சிறிய தலை, கூர்மையான காதுகள், பெரிய கண்கள் ஆகியவற்றையும் கொண்டது. நான் ஏற்கெனவே சொன்னபடி அது வலதுபுறப் பாதையில் சென்றிருக்கிறது. எப்படியிருந்தாலும், நீங்கள் விரைவாகச் செல்வது நல்லது."
உணவுப் பொறுப்பாளர் இன்னும் சிறிது நேரம் தயங்கினார். பின்னர் தன்னுடன் வந்திருந்தவர்களுக்குச் சைகை செய்துவிட்டு, வலதுபுறப் பாதையில் வேகமாகச் சென்றார். இதற்கிடையில் எங்களுடைய கோவேறு கழுதைகள் மீண்டும் மலையை நோக்கி மேலேறத் தொடங்கின.
எனக்குள் ஆர்வம் அதிகரித்தது. எனவே, வில்லியத்திடம் சில கேள்விகளைக் கேட்கத் தயாரானேன். ஆனால் அவர் என்னைக் காத்திருக்கும்படி சைகை செய்தார்.
உண்மையில், சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு மகிழ்ச்சியான கூச்சல்கள் எங்களுக்குக் கேட்டன. பாதையின் வளைவில் துறவியர்களும் பணியாளர்களும் மீண்டும் தோன்றினர். அவர்கள் குதிரையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு வந்தனர்.
அவர்கள் எங்களைக் கடந்து சென்றபோது, அனைவரும் ஒருவித வியப்புடன் எங்களைப் பார்த்தனர். பின்னர் எங்களை முந்திக்கொண்டு மடாலயத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
அவர்கள் தங்களுக்குள் நடந்த சம்பவத்தைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு நேரம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக, வில்லியம் தனது குதிரையின் வேகத்தையும் குறைத்தார் என்று நினைக்கிறேன்.
எனது ஆசிரியர் எல்லா வகையிலும் உயர்ந்த பண்புகளைக் கொண்ட மனிதர் என்பதை நான் ஏற்கெனவே அறிந்திருந்தேன். ஆனால் தனது அறிவாற்றலை மற்றவர்களுக்கு நிரூபிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை வரும்போது, அவரும் புகழ் விரும்பும் மனிதராக மாறிவிடுவார் என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன்.
நுட்பமான தூதரகத் திறன்களைக் கொண்டவராக அவரை நான் மதிக்கக் கற்றிருந்தேன். எனவே, ஓர் அறிவாளி என்ற உறுதியான நற்பெயருடன் தனது இலக்கை அடையவே அவர் விரும்புகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன்.
இறுதியில் என்னால் எனது ஆர்வத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
"இப்போது என்னிடம் சொல்லுங்கள். இதை நீங்கள் எப்படித் தெரிந்துகொண்டீர்கள்?"
எனது ஆசிரியர் கூறினார்:
"அன்புள்ள அட்சோ, நாம் மேற்கொண்ட இந்த முழுப் பயணத்திலும், உலகம் ஒரு பெரிய புத்தகத்தைப் போல நம்மிடம் பேசுகிறது என்பதை உணர்த்தும் சான்றுகளைப் படிக்க உனக்குக் கற்றுக்கொடுத்து வருகிறேன்.
அலானஸ் டி இன்சுலிஸ் (Alanus de Insulis) என்ற அறிஞர் இவ்வாறு கூறியிருக்கிறார்:
Omnis mundi creatura Quasi liber et pictura Nobis est in speculum.
இதன் பொருள், இந்த உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு படைப்பும் நமக்கு ஒரு புத்தகத்தைப் போலவும் ஓவியத்தைப் போலவும் கண்ணாடியைப் போலவும் இருக்கிறது என்பதாகும்.
இறைவன் தனது படைப்புகளின் வழியாக, முடிவில்லாத பல குறியீடுகள் மூலம் நித்திய வாழ்க்கையைப் பற்றிய உண்மைகளை நமக்கு எடுத்துரைக்கிறார் என்பதைத்தான் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.
ஆனால் அலானஸ் நினைத்ததைவிட இந்தப் பிரபஞ்சம் இன்னும் அதிகமாகப் பேசக்கூடியது. அது இறுதியான ஆன்மிக உண்மைகளைப் பற்றி மட்டுமல்ல (அவற்றை எப்போதும் ஓரளவு மறைமுகமாகவே வெளிப்படுத்துகிறது), நமக்கு அருகிலுள்ள சாதாரண நிகழ்வுகளைப் பற்றியும் பேசுகிறது. அத்தகைய விஷயங்களில் அது மிகவும் தெளிவாகவே பேசுகிறது.
உண்மையில், நீ ஏற்கெனவே அறிந்திருக்க வேண்டிய விஷயத்தை மீண்டும் உனக்கு விளக்க வேண்டியிருப்பதற்காக எனக்கே சற்று வெட்கமாக இருக்கிறது.
அந்தப் பாதைகள் பிரியும் இடத்தில், புதிதாகப் பொழிந்திருந்த பனியின் மீது குதிரையின் குளம்புத் தடங்கள் மிகவும் தெளிவாகப் பதிந்திருந்தன. அவை நம்முடைய இடதுபுறப் பாதையை நோக்கிச் சென்றிருந்தன.
அந்தத் தடங்கள் ஒன்றுக்கொன்று சீரான இடைவெளியில் அமைந்திருந்தன. இதிலிருந்து குதிரையின் குளம்புகள் சிறியதாகவும் வட்டமாகவும் இருந்தன என்பதை அறிய முடிந்தது. அதன் ஓட்டமும் மிகவும் சீரானதாக இருந்தது.
எனவே, அந்தக் குதிரை பைத்தியம் பிடித்த விலங்கைப் போல கட்டுப்பாடின்றி ஓடவில்லை என்பதையும், அதன் இயல்பையும் நான் ஊகித்தேன்.
அடுத்து, பைன் மரங்கள் இயற்கையான கூரையைப் போல அமைந்திருந்த இடத்தில், தரையிலிருந்து சுமார் ஐந்து அடி உயரத்தில் சில மரக்கிளைகள் புதிதாக முறிக்கப்பட்டிருந்தன.
அந்த விலங்கு வலதுபுறப் பாதையில் திரும்பிய இடத்தில் ஒரு கருப்பட்டி செடி இருந்தது. தனது அழகான வாலை பெருமையுடன் ஆட்டிக்கொண்டு அந்தப் பாதையில் சென்றபோது, அதன் நீண்ட கருமையான முடிகள் அந்தச் செடியின் முட்களில் சிக்கியிருந்தன.
இறுதியாக, அந்தப் பாதை சாணக் குவியலுக்குச் செல்கிறது என்பது உனக்குத் தெரியாதா?
நாம் மலையின் கீழ்ப்புற வளைவைக் கடந்து வந்தபோது, கிழக்குப் பக்கத்தில் இருந்த பெரிய கோபுரத்தின் கீழே, செங்குத்தான பாறைச் சரிவில் கழிவுப் பொருட்கள் கொட்டப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தோம். அவை பனியின் மீது கறையாகப் படிந்திருந்தன.
அந்தப் பாதைகள் பிரியும் இடத்தின் அமைப்பையும் இந்தக் காட்சியையும் வைத்துப் பார்த்தால், அந்தப் பாதை சாணக் குவியல் இருக்கும் இடத்திற்குத்தான் செல்ல வேண்டும் என்பதை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்."
"சரி, நீங்கள் கூறுவது புரிகிறது. ஆனால் அந்தக் குதிரைக்குச் சிறிய தலை, கூர்மையான காதுகள், பெரிய கண்கள் இருந்தன என்பதை எப்படித் தெரிந்துகொண்டீர்கள்?" என்று நான் கேட்டேன்.
அதற்கு வில்லியம் கூறினார்:
"அந்தக் குதிரைக்கு உண்மையிலேயே அத்தகைய உடல் அமைப்பு இருந்ததா என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் அந்த மடாலயத் துறவிகள் அப்படித்தான் உறுதியாக நம்புகிறார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
செவில்லாவைச் சேர்ந்த இசிடோர் (Isidore of Seville) என்ற அறிஞர், ஒரு சிறந்த குதிரைக்கு இருக்க வேண்டிய அழகான உடல் அமைப்பைப் பற்றி விளக்கியிருக்கிறார்.
அவருடைய கருத்துப்படி, குதிரையின் தலை சிறியதாக இருக்க வேண்டும். தோல் எலும்புகளுடன் நெருக்கமாக ஒட்டியிருக்க வேண்டும். காதுகள் சிறியதாகவும் கூர்மையாகவும் இருக்க வேண்டும். கண்கள் பெரியதாகவும், மூக்குத் துவாரங்கள் விரிந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும். கழுத்து நிமிர்ந்து இருக்க வேண்டும். பிடரிமயிரும் வாலும் அடர்த்தியாக இருக்க வேண்டும். குளம்புகள் வட்டமாகவும் உறுதியாகவும் இருக்க வேண்டும்.
நான் குறிப்பிட்ட குதிரை அந்த மடாலயத்தின் குதிரைகளிலேயே மிகச் சிறந்ததாக இல்லையென்றால், அதைத் தேடுவதற்காகக் குதிரை லாயத்தில் வேலை செய்யும் பணியாளர்களே வெளியே வந்திருப்பார்கள்.
ஆனால் இங்கே உணவுப் பொறுப்பாளரே நேரடியாகத் தேடிக்கொண்டு வந்திருக்கிறார்.
மேலும், ஒரு துறவி ஒரு குதிரையைச் சிறந்தது என்று கருதிவிட்டால், அதன் உண்மையான உடல் அமைப்பு எப்படியிருந்தாலும், அறிஞர்கள் தங்களுடைய நூல்களில் எப்படிக் குதிரையை வர்ணித்திருக்கிறார்களோ, அதேபோலத்தான் அந்தக் குதிரையையும் அவர் கற்பனை செய்வார்.
குறிப்பாக, அந்த வர்ணனையைச் செய்தவர் ஓர் அறிவார்ந்த பெனடிக்டைன் துறவியாக இருந்தால் இது இன்னும் உறுதியாக இருக்கும்."
இவ்வாறு கூறியபோது அவர் என்னை நோக்கி ஒரு குறும்புப் புன்னகையை வீசினார்.
"சரி, ஆனால் அந்தக் குதிரையின் பெயர் புருனெல்லஸ் என்று உங்களுக்கு எப்படித் தெரிந்தது?" என்று மீண்டும் கேட்டேன்.
"மகனே! பரிசுத்த ஆவி உனது அறிவைக் கூர்மைப்படுத்தட்டும்!" என்று எனது ஆசிரியர் வியப்புடன் கூறினார்.
"அந்தக் குதிரைக்கு வேறு என்ன பெயர் இருக்க முடியும்?
பாரிஸில் விரைவில் பல்கலைக்கழகத்தின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்கவிருக்கும் புகழ்பெற்ற புரிடான் (Buridan) என்ற அறிஞரைக்கூட நீ அறிந்திருக்க வேண்டும். அவர் தனது தர்க்கவியல் எடுத்துக்காட்டுகளில் குதிரையைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போதெல்லாம் அதற்குப் புருனெல்லஸ் என்ற பெயரையே பயன்படுத்துவார்."
இதுதான் எனது ஆசிரியரின் தனித்துவமான வழிமுறை.
இயற்கை என்ற பெரிய புத்தகத்தை வாசிக்கும் திறமை அவருக்கு இருந்தது. அதேபோல், துறவியர்கள் புனித நூல்களை எவ்வாறு வாசிக்கிறார்கள், அவற்றின் வழியாக எவ்வாறு சிந்திக்கிறார்கள் என்பதையும் அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார்.
இந்தத் திறமை அவருக்கு அடுத்தடுத்த நாட்களில் எவ்வளவு பயனுள்ளதாக இருக்கப்போகிறது என்பதை நாம் பின்னர் காண்போம்.
அப்போது அவர் அளித்த விளக்கம் எனக்கு மிகவும் எளிமையானதாகவும் தெளிவானதாகவும் தோன்றியது. அந்த உண்மையை என்னால் ஏன் தனியாகக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என்ற அவமான உணர்வைவிட, இப்போது அந்த அறிவைப் பெற்றுக்கொண்டேன் என்ற பெருமிதம் என்னுள் அதிகமாக இருந்தது.
எனது புரிதலை நினைத்து நானே மகிழ்ச்சியடைந்தேன்.
உண்மைக்கு அத்தகைய வலிமை இருக்கிறது. நன்மையைப் போலவே உண்மையும் தன்னைத்தானே பரப்பிக்கொள்ளும் ஆற்றல் கொண்டது.
எனக்குக் கிடைத்த இந்த அற்புதமான வெளிப்பாட்டிற்காக, நமது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் புனிதப் பெயர் போற்றப்படட்டும்.
ஆனால், எனது கதையே! நீ மீண்டும் உனது பயணத்தைத் தொடர வேண்டும். இந்த வயதான துறவி சிறிய விவரங்களிலேயே நீண்ட நேரம் தங்கிவிட்டார்.
மாறாக, நாங்கள் எவ்வாறு அந்த மடாலயத்தின் பிரம்மாண்டமான நுழைவாயிலை அடைந்தோம் என்பதைச் சொல்.
அந்த நுழைவாயிலின் வாசற்படியில் மடாலயத் தலைவர் நின்றுகொண்டிருந்தார். அவருக்கு அருகில் இரண்டு இளம் துறவிப் பயிற்சி மாணவர்கள் தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட தங்கக் கிண்ணத்தை ஏந்தியபடி நின்றனர்.
நாங்கள் எங்கள் கழுதைகளிலிருந்து இறங்கியதும், மடாலயத் தலைவர் வில்லியத்தின் கைகளைக் கழுவினார். பின்னர் அவரைத் தழுவி, வாயில் முத்தமிட்டு, புனிதமான வரவேற்பை அளித்தார்.
"நன்றி, அபோ!" என்று வில்லியம் கூறினார்.
"உங்களுடைய மேன்மைமிகு மடாலயத்திற்குள் காலடி எடுத்து வைப்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. இந்த மடாலயத்தின் புகழ் இந்த மலைகளைக் கடந்து வெகுதூரம் பரவியுள்ளது.
நான் நமது ஆண்டவரின் பெயரால் ஒரு யாத்திரிகனாக இங்கு வந்திருக்கிறேன். அந்த வகையில் நீங்கள் எனக்குச் சிறப்பான மரியாதையை அளித்துள்ளீர்கள்.
ஆனால் இந்த உலகில் நமக்கு ஆட்சியாளராக இருக்கும் பேரரசரின் பெயராலும் நான் இங்கு வந்திருக்கிறேன். இதோ, நான் உங்களிடம் வழங்கும் இந்தக் கடிதம் அதைப் பற்றிய விவரங்களை உங்களுக்கு எடுத்துரைக்கும்.
அவருடைய சார்பாகவும் உங்களுடைய வரவேற்புக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்."
பேரரசரின் முத்திரைகள் பதிக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் கடிதத்தை மடாலயத் தலைவர் பெற்றுக்கொண்டார்.
வில்லியத்தின் வருகையைப் பற்றி ஏற்கெனவே தன்னுடைய சகோதரத் துறவிகள் அனுப்பிய கடிதங்கள் மூலம் அறிந்திருந்ததாக அவர் பதிலளித்தார்.
ஒரு பெனடிக்டைன் மடாலயத் தலைவரைத் திடீரென்று ஆச்சரியப்படுத்துவது எவ்வளவு கடினமானது என்பதை நினைத்து நான் ஒருவிதப் பெருமிதம் அடைந்தேன்.
பின்னர் அவர் உணவுப் பொறுப்பாளரை அழைத்து, எங்களைத் தங்குமிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்படி கூறினார். அதற்குள் குதிரைப் பராமரிப்பாளர்கள் எங்களுடைய கோவேறு கழுதைகளை அழைத்துச் சென்றனர்.
நாங்கள் ஓய்வெடுத்து புத்துணர்ச்சி பெற்ற பிறகு எங்களைச் சந்திக்க வருவதாக மடாலயத் தலைவர் தெரிவித்தார்.
நாங்கள் ஒரு பெரிய முற்றத்திற்குள் நுழைந்தோம். அந்த மடாலயத்தின் கட்டடங்கள் அனைத்தும் மலையின் உச்சியில் அமைந்திருந்த மென்மையான பள்ளத்தாக்குப் போன்ற சமவெளியைச் சுற்றிலும் பரந்து விரிந்திருந்தன. அந்த நிலப்பகுதி ஒரு பெரிய கிண்ணம் அல்லது ஆல்பைன் பள்ளத்தாக்கைப் போல அமைந்திருந்தது.
அந்த மடாலயத்தின் கட்டட அமைப்பைப் பற்றி நான் பின்னர் பலமுறை விரிவாக விவரிக்க வேண்டியிருக்கும்.
வெளிப்புற மதில்களில் இருந்த ஒரே நுழைவாயிலைக் கடந்ததும், மரங்கள் வரிசையாக வளர்ந்திருந்த ஒரு பாதை மடாலயத்தின் பிரதான தேவாலயத்தை நோக்கிச் சென்றது.
அந்தப் பாதையின் இடதுபுறத்தில் மிகப்பெரிய காய்கறித் தோட்டங்கள் விரிந்திருந்தன. பின்னர் நான் அறிந்துகொண்டபடி, அங்கே ஒரு தாவரவியல் தோட்டமும் இருந்தது.
அந்தப் பகுதியில் குளியல் அறை, நோயுற்றவர்களுக்கான மருத்துவமனை மற்றும் மூலிகைகள் பாதுகாக்கப்படும் இடம் ஆகிய இரண்டு கட்டடங்களைச் சுற்றிலும் தோட்டங்கள் அமைந்திருந்தன. அவை மடாலயத்தின் மதில் சுவர்களின் வளைவைப் பின்பற்றி அமைக்கப்பட்டிருந்தன.
தேவாலயத்தின் இடதுபுறம், கல்லறைகள் நிறைந்த ஒரு முற்றத்தால் தேவாலயத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட நிலையில், பிரம்மாண்டமான எடிஃபிசியம் கட்டடம் உயர்ந்து நின்றது.
தேவாலயத்தின் வடக்குக் கதவு, எடிஃபிசியத்தின் தெற்குக் கோபுரத்தை நோக்கி அமைந்திருந்தது.
மடாலயத்திற்கு வருகை தருபவர்களின் கண்களுக்கு முதலில் அந்தக் கட்டடத்தின் மேற்கு கோபுரம் நேருக்கு நேர் தெரிந்தது. பின்னர் இடதுபுறமாக அந்தக் கட்டடம் மடாலயத்தின் வெளிப்புற மதில்களுடன் இணைந்திருந்தது.
அதன் கோபுரங்களிலிருந்து அந்தக் கட்டடம் செங்குத்தான பள்ளத்தை நோக்கி இறங்குவது போலத் தோன்றியது. சற்றுத் தள்ளி வளைந்து பார்க்கும்போது அதன் வடக்குக் கோபுரம் அந்தப் பள்ளத்தின் மீது நீண்டு நிற்பதைப் பார்க்க முடிந்தது.
தேவாலயத்தின் வலதுபுறத்தில் சில கட்டடங்கள் அதன் நிழலிலும் பாதுகாப்பிலும் அமைந்திருந்தன. மேலும் சில கட்டடங்கள் மடாலயத்தின் உள்முற்றத்தைச் சுற்றிலும் காணப்பட்டன.
அவற்றில் துறவியர்களின் உறங்குமிடம், மடாலயத் தலைவரின் இல்லம், யாத்திரிகர்கள் தங்குவதற்கான விடுதி ஆகியவை இருந்திருக்க வேண்டும். நாங்கள் செல்லவிருந்த இடமும் அந்த யாத்திரிகர் விடுதிதான்.
அழகான மலர்த் தோட்டத்தைக் கடந்து நாங்கள் அந்த விடுதியை அடைந்தோம்.
வலதுபுறத்தில், பரந்த புல்வெளிக்கு அப்பால், தெற்குப் பக்க மதில்களை ஒட்டியும் தேவாலயத்தின் பின்னால் கிழக்குத் திசையை நோக்கியும் பல கட்டடங்கள் வரிசையாக அமைந்திருந்தன.
அவற்றில் விவசாயத் தொழிலாளர்களுக்கான குடியிருப்புகள், குதிரை லாயங்கள், ஆலைகள், எண்ணெய் எடுக்கும் இடங்கள், தானியக் களஞ்சியங்கள், நிலத்தடி சேமிப்பு அறைகள் ஆகியவை இருந்தன.
மேலும், இளம் துறவிப் பயிற்சி மாணவர்கள் தங்குவதற்கான இல்லம் ஒன்றும் அங்கே இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றியது.
அந்த இடத்தின் நிலப்பரப்பு பெரும்பாலும் சமமாகவும், சில இடங்களில் மட்டுமே சிறிய மேடு பள்ளங்களுடனும் இருந்தது.
இதனால், அந்தப் புனிதமான இடத்தை உருவாக்கிய பழங்காலக் கட்டடக் கலைஞர்கள் திசை அமைப்புக்கான விதிகளை மிகவும் துல்லியமாகப் பின்பற்ற முடிந்திருந்தது. ஹொனோரியஸ் அகஸ்டோடுனென்சிஸ் அல்லது குய்லோம் டியூராண்ட் போன்ற அறிஞர்கள் பரிந்துரைத்திருக்கும் விதிகளையும்விடச் சிறப்பாக அவர்கள் அவற்றைப் பின்பற்றியிருந்தனர்.
அந்த நேரத்தில் சூரியன் இருந்த இடத்தை வைத்து, தேவாலயத்தின் பிரதான நுழைவாயில் துல்லியமாக மேற்குத் திசையை நோக்கி அமைந்திருந்ததை நான் கவனித்தேன்.
இதன் காரணமாக, தேவாலயத்தின் பாடற்குழுவினரும் பலிபீடமும் கிழக்குத் திசையை நோக்கி அமைந்திருந்தன.
காலையில் சூரியன் உதிக்கும்போது அதன் ஒளி நேரடியாகத் துறவியர்களின் உறங்குமிடத்திற்குள்ளும் குதிரை லாயங்களுக்குள்ளும் நுழைந்து அவர்களை விழிப்படையச் செய்யும் வகையில் கட்டடங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.
இதுவரை நான் பார்த்த மடாலயங்களிலேயே இதைவிட அழகானதும் சிறப்பான திசை அமைப்பைக் கொண்டதுமான மடாலயத்தை நான் பார்த்ததில்லை.
பின்னர் நான் புனித கால் (St. Gall), க்ளூனி (Cluny), ஃபொந்தனே (Fontenay) போன்ற பல மடாலயங்களையும் பார்த்தேன். அவற்றில் சில இந்த மடாலயத்தைவிடப் பெரியவையாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் கட்டட அமைப்பிலும் விகிதாசாரத்திலும் இந்த மடாலயத்தைப் போலச் சிறப்பாக அவை அமையவில்லை.
மற்ற மடாலயங்களிலிருந்து இந்த மடாலயத்தைத் தனித்துவப்படுத்தியது எடிஃபிசியம் கட்டடத்தின் அசாதாரணமான பிரம்மாண்டமான அளவுதான்.
நான் ஒரு கட்டடக் கலை நிபுணருக்குரிய அனுபவத்தைப் பெற்றிருக்கவில்லை. இருப்பினும், அந்தக் கட்டடம் அதைச் சுற்றியிருந்த மற்ற கட்டடங்களைவிட மிகவும் பழமையானது என்பதை உடனடியாக உணர்ந்துகொண்டேன்.
ஒருவேளை அந்தக் கட்டடம் முதலில் வேறு ஏதோ ஒரு நோக்கத்திற்காகக் கட்டப்பட்டிருக்கலாம். பின்னர் அதனைச் சுற்றி மடாலயத்தின் மற்ற கட்டடங்கள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
ஆனால் அப்படிச் செய்தபோதும், அந்தப் பிரம்மாண்டமான கட்டடத்தின் திசை அமைப்பு தேவாலயத்தின் திசை அமைப்புடன் ஒத்துப்போகும் வகையில் அவர்கள் திட்டமிட்டிருந்தனர். அதேபோல் தேவாலயத்தின் அமைப்பும் மற்ற கட்டடங்களுடன் பொருந்தியிருந்தது.
எல்லாக் கலைகளிலும் கட்டடக்கலை மட்டுமே பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்கைத் தனது வடிவமைப்பின் வழியாக மிகவும் துணிச்சலுடன் மீண்டும் உருவாக்க முயற்சிக்கிறது.
பண்டைய கிரேக்கர்கள் அந்தப் பிரபஞ்ச ஒழுங்கை 'காஸ்மோஸ்' (Kosmos) என்று அழைத்தனர். அதற்கு அழகாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஒன்று என்று பொருள்.
ஏனெனில் அந்தப் பிரபஞ்சம் ஒரு பிரம்மாண்டமான உயிரினத்தைப் போன்றது. அதன் ஒவ்வொரு உறுப்பும் தனக்குரிய முழுமையையும் சரியான விகிதாசாரத்தையும் கொண்டிருக்கிறது.
அனைத்துப் பொருட்களையும் அவற்றின் எண்ணிக்கை, எடை, அளவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஒழுங்கமைத்த நமது படைப்பாளரான இறைவனுக்குப் புகழ் உண்டாகட்டும்.
No comments:
Post a Comment